projectile
اسم — پرتابشونده
شیئی که به صورت پرتابی در هوا انداخته یا شلیک میشود، معمولاً به عنوان سلاح یا در ورزش.
An object that is thrown, shot, or launched through the air, typically as a weapon or in sport.
«توپ تفنگ یک پرتابشونده به سمت دشمن شلیک کرد.»
“The cannon fired a projectile towards the enemy.”
«او پرتابشونده را قبل از برخورد به زمین گرفت.»
“He caught the projectile before it hit the ground.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج و رسمی. وقتی به سلاحهای هدایتشونده اشاره دارد میتواند جایگزین projectile شود، اما نه برای اشیای پرتاب شده عادی؛ مثلاً missile attack صحیح است اما گفتن a stone is a missile مناسب نیست.
Common and formal. Can replace 'projectile' when referring specifically to guided weapons, but not for general thrown objects; e.g. 'missile attack' works, but 'a stone is a missile' sounds odd.
غیررسمی/فنی. مخصوص به پرتابههای خودپیشران است و برای همه پروژکتایلها استفاده نمیشود. در همه زمینهها قابل جایگزینی نیست.
Informal/technical. Used specifically for self-propelled projectiles, not all projectiles. Not interchangeable in general contexts.