rabbis

rab·bis/ˈræbaɪz/
rabbia Jewish scholar or teacher, especially one who studies or teaches Jewish law-splural suffix
noun (اسم)commonplural (جمع): rabbis

اسم — خاخام‌ها

خاخام‌هاعلمای یهود

جمع rabbi؛ یک عالم یا معلم یهودی، به ویژه کسی که قوانین یهودی را مطالعه یا تدریس می‌کند و به عنوان رهبر معنوی یک جامعه یهودی فعالیت می‌کند.

Plural of rabbi; a Jewish scholar or teacher, especially one who studies or teaches Jewish law and acts as a spiritual leader of a Jewish community.

«بسیاری از خاخام‌ها برای گفتگوی بین ادیان گرد هم آمدند.»

Many rabbis gathered for the interfaith dialogue.

«جامعه برای راهنمایی با خاخام‌های خود مشورت کرد.»

The community consulted their rabbis for guidance.

تفاوت با واژه‌های مشابه
clergymenروحانیون

کلی. یک کشیش، خادم یا رهبر مذهبی مرد، به ویژه در کلیسای مسیحی. اصطلاحی گسترده‌تر. خاخام‌ها نوع خاصی از روحانیون هستند، اما روحانیون شامل کشیشان، امامان و غیره می‌شوند. Christian clergymen درست است، Jewish clergymen درست است.

General. A male priest, minister, or religious leader, especially in the Christian Church. Broader term. 'Rabbis' are a specific type of clergyman, but 'clergymen' would include priests, imams, etc. 'Christian clergymen' works, 'Jewish clergymen' works.

ministersکشیشان

خاص. عضو روحانیت، به ویژه در کلیساهای پروتستان. Ministers معمولاً رهبران مسیحی هستند. بدون مشخص کردن Jewish ministers که کمتر رایج است، با rabbis قابل جایگزینی نیست.

Specific. A member of the clergy, especially in Protestant churches. 'Ministers' are usually Christian leaders. Not interchangeable with 'rabbis' without specifying 'Jewish ministers' which is less common.

گزارش مشکل ترجمه

اگر مشکلی در ترجمه این واژه مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.

امتیاز ترجمه(اختیاری)

0/2000