صفت — خشمگین
پر از خشم شدید و کنترل نشده؛ خشمگین.
Full of or characterized by intense, uncontrolled anger; furious.
«عصبانیت شدید او همه را در اتاق ترساند.»
“His rageful outburst scared everyone in the room.”
«او با نگاهی پر از خشم به او خیره شد.»
“She gave him a rageful glare.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. بیانگر خشم شدید است و اغلب در گفتگوی روزمره بیشتر از 'rageful' استفاده میشود. 'او از تأخیر خشمگین بود' بسیار رایج است. 'rageful' به حالت عمیقتر و فراگیرتری از خشم اشاره دارد که اغلب حسی ادبیتر یا دراماتیکتر دارد.
Common. Expresses intense anger, often more readily used than 'rageful' in everyday speech. 'He was furious about the delay' is very common. 'Rageful' implies a deeper, more consuming state of rage, often with a slightly more literary or dramatic feel.
رایج. اغلب کسی را توصیف میکند که توسط چیزی عصبانی شده است، با تمرکز بر وضعیت تحریک شدن. 'او از حرفهای او به خشم آمد'. برای توصیف فردی در حالت خشمگین، میتوان آن را به جای 'rageful' به کار برد.
Common. Often describes someone who has been made angry by something, focusing on the state of being provoked. 'He was enraged by her comments'. Can be used interchangeably with 'rageful' to describe a person in an angry state.