verb (فعل)formalpast (گذشته): reignedpast participle (مفعولی): reigned-ing (حال): reigning3rd (سوم): reigns
فعل — حکمرانی کردن
حکمرانی کردنسلطنت کردن
دارا بودن مقام سلطنتی؛ حکمرانی به عنوان پادشاه یا ملکه.
To hold royal office; to rule as a monarch.
«ملکه الیزابت دوم پادشاه حاضر بود.»
“Queen Elizabeth II was the reigning monarch.”
«او در زمان صلح به عنوان پادشاه حکومت میکند.»
“He is reigning as king during a time of peace.”
تفاوت با واژههای مشابه
rule— حکمرانی کردن
رایج. معمولا در معنای داشتن قدرت حاکمیتی با reign قابل تعویض است.
Common. Often interchangeable with 'reign' in the sense of exercising sovereign power.
govern— حکومت کردن
رایج. معنای مدیریتی گستردهتر دارد و همیشه معادل سلطنت نیست.
Common. Broader administrative meaning than reign; not always royal context.