rim
اسم — لبه
لبه یا حاشیه بیرونی یک جسم گرد که معمولاً به صورت برجسته است.
The outer edge or border of a round object, often circular and raised.
«لبه فنجان با طلا تزئین شده بود.»
“The cup’s rim was decorated with gold.”
«برگها اطراف حاشیه حوض ریخته بودند.»
“Leaves fell around the rim of the pond.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی از حاشیه یک جسم صحبت میکنیم معمولاً با rim قابل تعویض است، اما edge هم برای لبههای صاف و هم گرد استفاده میشود؛ rim بیشتر لبه گرد را میرساند.
Common. Often interchangeable with 'rim' when referring to the border of an object, but 'edge' can apply to both flat and rounded borders; 'rim' implies a curved or rounded border.
رایج. اغلب میتواند جایگزین rim در زمینههای کلی و صاف مثل مرز کشورها شود، اما برای اشیاء گرد مثل لیوان یا چرخ مناسب نیست.
Common. Can substitute 'rim' mostly in abstract or flat contexts like fields or countries, but less suitable for physical round objects like cups or wheels.
فعل — لبه دادن
تشکیل دادن یا بودن لبه بیرونی یک چیز.
To form or be the outer edge of something.
«کوهها در همه طرف دره را احاطه کردهاند.»
“Mountains rim the valley on all sides.”
«دریاچه را درختان احاطه کردهاند.»
“The lake is rimmed with trees.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. در مورد سرزمینها یا فضاها ممکن است جایگزین rim شود، اما rim اغلب لبهای خمیده و فیزیکی را نشان میدهد.
Common. Can replace 'rim' in some contexts especially for land or spaces, but 'rim' often implies a curved, physical edge rather than just a boundary.