rile
فعل — عصبانی کردن
کسی را عصبانی یا تحریک کردن.
To make someone annoyed or irritated.
«اظهارات طعنهآمیز او واقعاً او را عصبانی کرد.»
“His sarcastic comments really riled her up.”
«اجازه نده حرفهایش تو را عصبانی کند.»
“Don't let his words rile you.”
تفاوت با واژههای مشابه
بسیار رایج. یک اصطلاح کلی برای ایجاد تحریک یا ناخشنودی جزئی. 'Rile' اغلب قویتر است و سطح عمیقتری از عصبانیت را نشان میدهد. «ضربه زدن مداوم او مرا آزار میداد.»
Very common. A general term for causing slight irritation or displeasure. 'Rile' is often stronger, implying a deeper level of anger. 'His constant tapping annoyed me.'
رایج. به عمد یک واکنش قوی، اغلب خشم یا پرخاشگری، ایجاد کردن. 'Rile' میتواند ناخواسته باشد، در حالی که 'provoke' معمولاً به قصد اشاره دارد. «او با اظهار نظر گستاخانه خود مشاجرهای را برانگیخت.»
Common. To intentionally cause a strong reaction, often anger or aggression. 'Rile' can be unintentional, while 'provoke' usually implies intent. 'He provoked an argument by making a rude comment.'