فعل — بلند کرده
شکل گذشته و اسم مفعول 'roust': کسی را مجبور به بلند شدن یا حرکت کردن کردن؛ مزاحمت ایجاد کردن یا آزار دادن.
Past tense and past participle of 'roust': to cause to get up or start moving; to disturb or harass.
«پلیس متجاوزین را از ساختمان متروکه بیرون کرد.»
“The police rousted the squatters from the abandoned building.”
«او اوایل صبح از رختخواب بلند شد (با زور یا ناخواسته).»
“He was rousted out of bed early in the morning.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. از خواب بیدار شدن. 'awakened' به طور خاص به بیدار کردن کسی اشاره دارد، در حالی که 'rousted' به بیدار کردن با زور یا ناخواسته اشاره میکند، اغلب توسط مقامات. 'او توسط زنگ ساعتش بیدار شد' در مقابل 'پلیس او را از رختخوابش بلند کرد'.
Common. To be roused from sleep. 'Awakened' specifically refers to waking someone up, while 'rousted' implies a more forceful or unwelcome awakening, often from authority. 'He was awakened by his alarm' vs. 'The police rousted him from his bed'.
رسمی. کسی را مجبور به ترک مکانی کردن. 'ejected' اغلب به حذف رسمی یا قانونی اشاره دارد. 'rousted' میتواند کمتر رسمی باشد، یک راه خشنتر برای بیرون رانده شدن. 'او به خاطر دعوا از بار اخراج شد' در مقابل 'بادیگارد او را بیرون انداخت'.
Formal. To force someone to leave a place. 'Ejected' often implies a formal or legal removal. 'Rousted' can be less formal, a rougher way of being forced out. 'He was ejected from the bar for fighting' vs. 'The bouncer rousted him out'.