verb (فعل)commonpast (گذشته): ruminatedpast participle (مفعولی): ruminated-ing (حال): ruminating3rd (سوم): ruminates
فعل — تفکر عمیق کردن
تفکر عمیق کردنچند بار فکر کردن
شکل حال استمراری ruminate؛ به معنی تفکر عمیق یا مکرر درباره موضوعی.
Present participle of ruminate; to think deeply or repeatedly about something.
«او تمام شب به آن مسئله فکر میکرد.»
“She was ruminating on the problem all night.”
«او مدام درباره تصمیمش فکر میکرد.»
“He kept ruminating about his decision.”
تفاوت با واژههای مشابه
pondering— تفکر کردن
رسمی. معنای مشابه و تأکید بر تفکر عمیق، اغلب قابل جایگزینی.
Formal. Similar meaning emphasizing deep thinking, often used interchangeably.