shin
اسم — ساق پا
قسمت جلوی پای پایین، بین زانو و مچ پا
The front part of the lower leg between the knee and the ankle
«او با ساق پایش توپ را شوت کرد.»
“He kicked the ball with his shin.”
«او هنگام پیادهروی ساق پایش کبود شد.»
“She bruised her shin while hiking.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/فنی. بیشتر در آناتومی یا قصابی استفاده میشود؛ بیشتر به قسمت پا بین زانو و مچ اشاره دارد، کمتر در زبان روزمره کاربرد دارد.
Formal/technical. More common in anatomy or butchery; 'shank' refers to the part of the leg between the knee and the ankle especially in meat cuts, less used in everyday speech.
متضادها
فعل — بالا رفتن با ساق
بالا رفتن یا حرکت با فشار دادن ساق پا یا پاها معمولا روی یک سطح
To climb or move up by pushing with the shins or legs, often by pressing against a surface
«او به سرعت از درخت بالا رفت.»
“He shinned up the tree quickly.”
«برای ورود باید از دیوار بالا میرفتیم.»
“We had to shin the wall to get inside.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. اصطلاح کلی برای بالا رفتن با دست و پا؛ کلیتر و رایجتر است ولی استفاده از ساق پا را نشان نمیدهد.
Common. A general term for going upward by using hands and feet; 'climb' is broader and more frequent but does not emphasize use of shins specifically.