shovel
اسم — بیل
ابزاری با دسته و تیغه پهن برای کندن یا جابهجایی مواد.
A tool with a broad blade and handle used for digging or moving material.
«او از بیل برای کندن چاله در زمین استفاده کرد.»
“He used a shovel to dig a hole in the ground.”
«او یک بیل جدید برای جابهجایی برف خرید.»
“She bought a new shovel for moving snow.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. شبیه shovel ولی تیغه صاف و مستطیلی برای کندن؛ در کارهای باغبانی قابل تعویض، اما برای برف یا زغال خیر.
Everyday. Similar to shovel but usually with a flat, rectangular blade mainly for digging; can replace shovel when referring to garden work but not for snow or coal.
فعل — بیل زدن
کندن یا جابهجایی چیزی با بیل.
To move or dig with a shovel.
«آنها برف روی راه ورودی را بیل زدند.»
“They shoveled snow off the driveway.”
«او زغال را به داخل کوره بیل زد.»
“He shoveled coal into the furnace.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. واژه کلی برای کندن زمین؛ وقتی تأکید بر عمل حفاری است و ابزار مهم نیست قابل تعویض است.
Everyday. General term for making a hole in the ground; can replace 'shovel' when the action of digging is emphasized without specifying tool.
غیررسمی. بیشتر بر برداشتن یا جابهجایی مواد سبک تأکید دارد؛ وقتی حرکت مواد مهم است به جای shovel استفاده میشود.
Informal. Emphasizes lifting or moving material, often light or loose; can replace 'shovel' when focusing on moving material rather than digging.