verb (فعل)commonpast (گذشته): slappedpast participle (مفعولی): slapped-ing (حال): slapping3rd (سوم): slaps
فعل — زدن
زدنشلاق زدن
ضربه زدن ناگهانی و محکم با دست باز (گذشته فعل slap).
To hit someone or something with an open hand suddenly and sharply (past tense of slap).
«او به پشتش سیلی زد.»
“He slapped him on the back.”
«او با عصبانیت روی میز زد.»
“She slapped the table in anger.”
تفاوت با واژههای مشابه
smacked— سیلی زدن
غیررسمی و معمولاً برای ضربه به صورت.
Informal synonym often used for hitting on the face with open hand.