verb (فعل)commonpast (گذشته): smackedpast participle (مفعولی): smacked-ing (حال): smacking3rd (سوم): smacks
فعل — زدن
زدنکوبیدن
به شدت زدن به کسی یا چیزی.
To hit someone or something sharply.
«او توپ را با نیروی زیاد زد.»
“He smacked the ball with great force.”
«او به طور بازیگوشانه به بازوی او زد.»
“She smacked him on the arm playfully.”
تفاوت با واژههای مشابه
hit— زدن
متداول. اصطلاح کلی برای ضربه زدن، در بسیاری از زمینهها قابل تعویض است.
Common. General term for striking, interchangeable in many contexts.