slip up
فعل عبارتی — اشتباه کردن
اشتباهی سهوی یا کوچک انجام دادن.
To make a careless or minor mistake.
«من واقعاً در سوال آخر امتحان گاف دادم.»
“I really slipped up on that last question of the exam.”
«همه گاهی اشتباه میکنند؛ این بخشی از یادگیری است.»
“Everyone slips up from time to time; it's part of learning.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. در نوشتار یا گفتار رسمی با «اشتباه کردن» قابل جایگزینی است، اما «slip up» برای اشتباهات جزئی و سهوی رایجتر است. «انسان جایزالخطاست» یک ضربالمثل رایج است. «او در محاسباتش اشتباه کرد» رسمیتر از «او در محاسباتش گاف داد» است.
Formal. Interchangeable with 'slip up' in formal writing or speech, but 'slip up' is more common for minor, accidental mistakes. 'To err is human' is a common saying. 'He erred in his calculations' is more formal than 'He slipped up in his calculations'.
ادبی/رسمی. به معنای لحظهای از دست دادن اعتماد به نفس یا کنترل است که اغلب به اشتباه یا تردید منجر میشود. میتواند برای اشتباه در اجرا یا عزم به کار رود. «صدایش لرزید» یا «او در سخنرانیاش لغزید» به معنای از دست دادن موقت آرامش است.
Literary/Formal. Implies a momentary loss of confidence or control, often leading to a mistake or hesitation. Can be used for a slip-up in performance or resolve. 'His voice faltered' or 'He faltered in his speech' implies a temporary loss of composure.