sloper
اسم — شیبدارنده
فرد یا چیزی که شیب دارد یا مایل است. به طور خاص، قطعهای از تجهیزات کوهنوردی با سطح صاف و گرد که به عنوان دستگیره استفاده میشود و به جای چنگ زدن، به اصطکاک با کف دست نیاز دارد.
A person or thing that slopes. Specifically, a piece of climbing equipment with a smooth, rounded surface, used as a handhold that requires open-hand friction rather than gripping.
«کوهنوردان باتجربه میتوانند به طور موثر از گیرههای (sloper) استفاده کنند.»
“Experienced climbers can use slopers effectively.”
«شیبدار هیچ جای واضحی برای گرفتن نداشت.»
“The sloper offered no obvious place to grip.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. شیب یا گرا. به زاویه یا سطح فیزیکی اشاره دارد، نه معمولاً به شخص یا چیزی که آن را ایجاد میکند. 'جاده شیب تندی داشت.' این عبارت درست است. 'جاده sloper تندی داشت' نادرست است.
Everyday. A slope or gradient. Refers to the physical angle or surface, not usually the person or thing creating it. 'The road had a steep incline.' This works. 'The road had a steep sloper' does not.
روزمره. یک سطح افقی باریک که از دیوار یا صخره بیرون زده است. در سنگنوردی، لبه یک ویژگی مشخص است که میتوان آن را گرفت، بر خلاف sloper. 'او یک لبه کوچک برای استراحت پیدا کرد.' این عبارت درست است. 'او یک sloper کوچک برای استراحت پیدا کرد' به نوع دیگری از دستگیره اشاره دارد.
Everyday. A narrow horizontal surface projecting from a wall or rock. In climbing, a ledge is a distinct feature that can be gripped, unlike a sloper. 'He found a small ledge to rest on.' This works. 'He found a small sloper to rest on' implies a different type of hold.