snatch
/snætʃ/
1verb (فعل)commonpast (گذشته): snatchedpast participle (مفعولی): snatched-ing (حال): snatching3rd (سوم): snatches
فعل — قاپیدن
قاپیدنچنگ زدن
به سرعت چیزی را به طور ناگهانی گرفتن یا چنگ زدن.
To quickly seize or grab something suddenly.
«او کتاب را از دستش قاپید.»
“He snatched the book from her hands.”
«دزد کیف او را قاپید و فرار کرد.»
“The thief snatched her purse and ran away.”
تفاوت با واژههای مشابه
grab— گرفتن
رایج. مشابه است ولی snatch معمولاً سریعتر و ناگهانیتر است.
Common. Similar but 'snatch' is often faster and more sudden.
متضادها
2noun (اسم)common
اسم — قاپی
قاپیچنگ زدن
عمل سریع گرفتن یا قاپیدن چیزی.
An act of quickly grabbing or seizing something.
«کیف او توسط دزدی قاپیده شد.»
“There was a snatch of her bag by a thief.”
«قاپی آنقدر سریع بود که هیچکس ندید.»
“The snatch happened so fast no one saw it.”