sooting
اسم — دوده گرفتن
فرایند یا عمل پوشاندن چیزی با دوده.
The process or act of covering something with soot.
«دوده گرفتن شومینه قدیمی یک کار معمول بود.»
“The sooting of the old fireplace was a common task.”
«فرایندهای صنعتی اغلب به دوده نشینی سنگین منجر میشوند.»
“Industrial processes often lead to heavy sooting.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. به ایجاد یک اثر کثیف یا لکه اشاره دارد، اغلب با دوده یا مواد تیره دیگر. 'Sooting' به طور خاص وجود دوده را القا میکند، در حالی که 'smudging' میتواند هر لکه کثیفی باشد. 'دوده گرفتن دودکش شدید بود.' 'او لکهای روی پنجره گذاشت.'
Everyday. Refers to making a dirty mark or smear, often with soot or other dark substances. 'Sooting' specifically implies the presence of soot, while 'smudging' can be any dirty mark. 'The sooting of the chimney was severe.' 'She left a smudge on the window.'
فعل — دوده میگیرد
صفت فاعلی فعل 'to soot'؛ پوشاندن یا کثیف کردن با دوده.
Present participle of 'to soot'; covering or dirtying with soot.
«آتش دیوارها را به سرعت دوده میگرفت.»
“The fire was sooting the walls quickly.”
«او در طول تعمیر، دودکش را با دوده پر میکرد.»
“He was sooting up the chimney during the repair.”