فعل — فوران کردن
به صورت ناگهانی و قوی چیزی را، خصوصاً مایع یا گاز، از خود خارج کردن
to forcefully eject or discharge something, especially liquid or gas, outwards in a sudden stream
«آتشفشان هر ساعت خاکستر بیرون میریزد.»
“The volcano spews ash every hour.”
«دودکش دود را به هوا خارج میکند.»
“The chimney spews smoke into the air.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. وقتی درباره گاز یا نور باشد جایگزین spew میشود، مثلاً: آتشفشان دود منتشر میکند. در زمینههای فوران ناگهانی معمولا نمیشود جایگزین کرد.
Formal. Can replace 'spew' when referring to gases or light, e.g., 'The volcano emits smoke'. Not interchangeable for aggressive or sudden ejection contexts.
رایج. وقتی جریان پیوسته و آرام باشد جایگزین spew میشود، مثل: او آب ریخت. برای فوران شدید کاربرد ندارد.
Common. Replaces 'spew' when something flows continuously and smoothly, e.g., 'He poured water'. Not suitable for violent or forceful ejections.