verb (فعل)formalpast (گذشته): spitedpast participle (مفعولی): spited-ing (حال): spiting3rd (سوم): spites
فعل — در حال اذیت کردن
در حال اذیت کردنآزار دادن
مصدر استمراری فعل 'spite'؛ به عمد اذیت یا آزار رساندن به کسی.
Present participle of 'spite'; intentionally annoying or hurting someone.
«او با کلمات تند همکارانش را آزار میدهد.»
“He is spiting his colleagues with harsh words.”
«آزار دیگران فقط مشکلات بیشتری ایجاد میکند.»
“Spiting others only causes more problems.”