squire
/ˈskwaɪər/
noun (اسم)archaicplural (جمع): squires
اسم — اسکایر
اسکایردستیار شوالیهنجیبزاده محلی
مردی که دستیار شوالیه بوده و معمولا جایگاه نجیبزادگی در دوران قرون وسطی داشت
A man acting as an attendant to a knight, often of noble status in medieval times
«اسکایر به شوالیه کمک کرد برای نبرد آماده شود.»
“The squire helped the knight prepare for battle.”
«او مالک بزرگ و نجیبزاده محلی دهکده بود.»
“He was a wealthy landowner and squire of the village.”
تفاوت با واژههای مشابه
escort— همراه
رسمی. شخصی که دیگری را همراهی میکند؛ در زمینههای تاریخی تا حدی قابل جایگزینی است.
Formal. Person who attends or accompanies another; partially interchangeable in historical contexts.