stentor
اسم — بلندگو
شخصی با صدای بلند و قدرتمند.
A person with a loud, powerful voice.
«ژنرال، که ذاتاً بلندگو بود، دستورات خود را فریاد زد.»
“The general, a stentor by nature, bellowed his commands.”
«او به عنوان بلندگوی گروه سرود محلی شناخته میشد.»
“He was known as the stentor of the local choir.”
تفاوت با واژههای مشابه
غیررسمی/منفی. فردی که بلند صحبت میکند و اغلب خودستا یا بیاحتیاط است. اگر بلندی صدا با گستاخی همراه باشد، قابل تعویض است. 'او در مهمانیها پرمدعا است' درست است، 'او در مهمانیها stentor است' فقط در صورتی درست است که تمرکز صرفاً بر حجم صدا باشد، نه محتوا.
Informal/Negative. A person who talks loudly and often boastfully or indiscreetly. Can be interchangeable if the loudness is associated with being obnoxious. 'He's a loudmouth at parties' works, 'He's a stentor at parties' works only if the focus is purely on vocal volume, not the content.