verb (فعل)commonpast (گذشته): strangledpast participle (مفعولی): strangled-ing (حال): strangling3rd (سوم): strangles
فعل — خفه کرد
خفه کردگلو گرفت
با فشار شدید گلو را گرفت تا جان بدهد یا نفس کشیدن را سخت کند.
Killed or choked by squeezing the throat violently.
«جنایتکار در کوچه قربانیش را خفه کرد.»
“The criminal strangled his victim in the alley.”
«او با شال تنگ احساس خفقان کرد.»
“She felt strangled by the tight scarf.”
تفاوت با واژههای مشابه
choked— خفهشد
رایج. در معنای جلوگیری از تنفس با فشار روی گلو قابل جایگزینی است.
Common. Interchangeable in the sense of stopping breathing by throat pressure.