noun (اسم)formal
اسم — اثبات
اثباتبرهان
عمل اثبات یا ارائه دلیل برای پشتیبانی از ادعا یا استدلال.
The act of proving or providing evidence to support a claim or argument.
«اثبات نظریه او سالها طول کشید.»
“The substantiation of his theory took years.”
«او برای ادعاهایش مدارک ارائه داد.»
“She presented substantiation for her claims.”
تفاوت با واژههای مشابه
verification— تأیید
رایج. به معنای تأیید صحت یا درستی چیزی است.
Common. Means confirming the truth or accuracy of something.