refutation
re·fu·ta·tion/ˌrɛf.jʊˈteɪ.ʃən/
re-again, backfuteroot of refute, to prove wrong-ationthe act or process of
noun (اسم)formal
اسم — رد کردن
رد کردنباطل کردننفی
عمل رد کردن یا نادرست نشان دادن یک استدلال یا گفته.
The act of proving an argument or statement to be false or wrong.
«رد دانشمند نظریه قبلی را باطل کرد.»
“The scientist's refutation disproved the earlier theory.”
«رد واضح او مخاطبان را قانع کرد.»
“Her clear refutation convinced the audience.”
تفاوت با واژههای مشابه
rebuttal— پاسخ رد
رسمی. معمولاً در مناظرات یا دادگاه به معنای رد کردن استدلال استفاده میشود. همیشه قابل جایگزینی نیست چون rebuttal ممکن است پاسخ کوتاهتر باشد.
Formal. Often used in debates or legal contexts to describe contradicting an argument. Not always interchangeable as rebuttal can refer to shorter responses.