verb (فعل)commonpast (گذشته): succumbedpast participle (مفعولی): succumbed-ing (حال): succumbing3rd (سوم): succumbs
فعل — تسلیم شدن
تسلیم شدنزیر بار رفتن
تسلیم شدن در برابر نیرو، وسوسه یا بیماری؛ نتوانستن مقاومت کردن.
Giving in to a force, temptation, or illness; failing to resist.
«سرانجام به بیماریاش تسلیم شد.»
“He finally succumbed to his illness.”
«او به راحتی در برابر وسوسه تسلیم شد.»
“She succumbed to temptation easily.”
تفاوت با واژههای مشابه
yielding— تسلیم شدن
رایج. معنی تسلیم شدن یا واگذار کردن دارد.
Common. Interchangeable when meaning to give in or surrender.