summons

sum·mons/ˈsʌm.ənz/
summonto call or order to appear-sthird person singular present tense suffix
1noun (اسم)formalplural (جمع): summons

اسم — احضاریه

احضاریه

یک دستور رسمی برای حضور، مخصوصاً در دادگاه.

An official order to appear, especially in a court of law.

«او احضاریه‌ای برای حضور در دادگاه دریافت کرد.»

He received a summons to appear in court.

«نادیده گرفتن احضاریه ممکن است به جریمه قانونی منجر شود.»

Ignoring a summons can lead to legal penalties.

تفاوت با واژه‌های مشابه
citationاحضاریه

رسمی. اصطلاح حقوقی، در زمینه دادگاه جایگزین summons می‌شود.

Formal. Legal term interchangeable in court contexts.

2verb (فعل)formalpast (گذشته): summonedpast participle (مفعولی): summoned-ing (حال): summoning3rd (سوم): summons

فعل — احضار می‌کند

احضار می‌کندفرامی‌خواند

شکل سوم شخص مفرد فعل 'summon' به معنای دستور رسمی برای حضور کسی.

Third person singular of 'summon', meaning to officially order someone to appear.

«قاضی شاهد را برای شهادت احضار می‌کند.»

The judge summons the witness to testify.

«آن‌ها کارکنان را برای جلسه فوری احضار کردند.»

They summoned the employees for an urgent meeting.

تفاوت با واژه‌های مشابه
callصدا زدن

رایج. ممکن است از summon کمتر رسمی باشد.

Common. Can be less formal than 'summon'.

گزارش مشکل ترجمه

اگر مشکلی در ترجمه این واژه مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.

امتیاز ترجمه(اختیاری)

0/2000