tar
اسم — قیر
مادهای چسبنده و تاریک که از زغال یا چوب به دست میآید و برای آسفالت و عایق کردن استفاده میشود.
A dark sticky substance obtained from coal or wood, used especially for paving and waterproofing.
«باید جاده را با قیر تازه تعمیر کنیم.»
“We need to repair the road with fresh tar.”
«تنفس قیر میتواند برای سلامت مضر باشد.»
“Tar can be harmful to health when inhaled.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. معمولا برای سطح جادهها استفاده میشود؛ مرتبط اما دقیقا قیر نیست.
Common. Often used for road surfaces; related but not exactly the same as tar.
فعل — قیراندود کردن
روکش یا پوشش دادن با قیر.
To coat or cover with tar.
«سقف چوبی را با قیر پوشاندند تا از باران محافظت شود.»
“They tarred the wooden roof to protect it from rain.”
«کارگران پیادهروی جدید را قیراندود میکنند.»
“The workers are tarred the new sidewalk.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. اصطلاح کلی برای پوشاندن سطح؛ قیر نوع خاصی از روکش است.
Common. General term for covering a surface; tar is a specific coating type.