فعل — آموزش میدهد
دانش یا مهارت آموختن به کسی یا راهنمایی کردن او در مورد چگونگی انجام کاری.
To impart knowledge to or instruct (someone) as to how to do something.
«او در دانشگاه انگلیسی تدریس میکند.»
“She teaches English at the university.”
«تجربه اغلب درسهای ارزشمندی به ما میآموزد.»
“Experience often teaches us valuable lessons.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. اغلب به رویکردی ساختاریافتهتر و مبتنی بر قانون در آموزش یا دادن دستورالعمل دلالت دارد. 'دفترچه راهنما به کاربران آموزش میدهد'. 'Teaches' گستردهتر است و میتواند شامل یادگیری غیررسمی نیز باشد.
Formal. Often implies a more structured, rule-based approach to teaching, or giving directions. 'The manual instructs users'. 'Teaches' is broader and can include informal learning.
رسمی. به توسعهای گستردهتر و جامعتر از دانش، شخصیت و تواناییهای ذهنی، اغلب در محیطی سازمانی، دلالت دارد. 'یک مدرسه خوب کودکان را آموزش میدهد'. 'Teaches' میتواند درباره یک مهارت خاص باشد.
Formal. Implies a broader, more holistic development of knowledge, character, and mental powers, often within an institutional setting. 'A good school educates children'. 'Teaches' can be about a specific skill.
رایج. بر توسعه مهارتها یا رفتارهای خاص، اغلب برای یک شغل یا ورزش خاص، تمرکز دارد. 'او به سگها آموزش میدهد'. 'Teaches' میتواند نظریتر یا آکادمیکتر باشد.
Common. Focuses on developing specific skills or behaviors, often for a particular job or sport. 'He trains dogs'. 'Teaches' can be more theoretical or academic.