verb (فعل)commonpast (گذشته): tearedpast participle (مفعولی): teared-ing (حال): tearing3rd (سوم): tears
فعل — پاره کرد
پاره کردکند
گذشته فعل tear؛ کشیدن و جدا کردن چیزی به زور.
Past tense of tear; to pull apart or rip.
«او کاغذ را پاره کرد.»
“She teared the paper in half.”
«او تصادفاً پیراهش را پاره کرد.»
“He teared his shirt accidentally.”