theory
اسم — نظریه
سیستمی از ایدهها که برای توضیح دادن چیزی بر اساس اصول کلی به کار میرود.
A system of ideas intended to explain something based on general principles.
«اینشتین نظریه نسبیت را توسعه داد.»
“Einstein developed the theory of relativity.”
«این نظریه چگونگی عملکرد جاذبه را توضیح میدهد.»
“The theory explains how gravity works.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/علمی. در پژوهشها وقتی ایده اولیه نیاز به آزمایش دارد، جایگزین نظریه میشود؛ فرضیه بیشتر برای مرحله ابتدایی مناسب است.
Formal/academic. Interchangeable in academic or scientific contexts when an initial idea needs testing; for example, 'hypothesis' suits early-stage ideas better than 'theory'.
رسمی/روزمره. وقتی درباره ایده کلی صحبت میشود میتواند جایگزین نظریه باشد اما برای توضیحهای نظاممند کاربرد ندارد.
Everyday/formal. Can replace theory when referring to an abstract idea or general notion, but not when emphasizing systematic explanatory frameworks.
متضادها
اسم — فرضیه
یک توضیح فرضی یا حدسی که هنوز اثبات نشده است.
A speculative or hypothetical explanation not yet proven.
«کارآگاه نظری درباره مظنون داشت.»
“The detective had a theory about the suspect.”
«نظریه او درباره این پدیده به مدارک بیشتری نیاز دارد.»
“Her theory about the phenomenon needs more evidence.”
تفاوت با واژههای مشابه
غیررسمی. در متون روزمره وقتی ایدهای نامطمئن است جایگزین نظریه میشود ولی در علوم کاربرد ندارد.
Informal. Interchangeable with theory only in casual contexts where the idea is uncertain or unproven; not suitable in scientific uses.