verb (فعل)informalpast (گذشته): thrashedpast participle (مفعولی): thrashed-ing (حال): thrashing3rd (سوم): thrashes
فعل — زورآزمایی کردن
زورآزمایی کردنضربه زدن شدید
با خشونت شدید یا بارها زدن کسی یا چیزی.
Beat severely or violently; to hit repeatedly and hard.
«تیم در بازی رقبایش را کتک میزد.»
“The team was thrashing their rivals in the match.”
«او به خاطر دیر آمدن کتک خورد.»
“He got a thrashing for coming home late.”
تفاوت با واژههای مشابه
beating— ضربه زدن
رایج. معمولاً هممعنی برای ضربه زدن شدید یا شکست.
Common. Often used interchangeably to mean hard hitting or defeat.