verb (فعل)informalpast (گذشته): torchedpast participle (مفعولی): torched-ing (حال): torching3rd (سوم): torches
فعل — آتش زدن
آتش زدنبرافروختن
گذشته فعل torch؛ به معنی عمداً آتش زدن چیزی.
Past tense of torch; to set fire to something deliberately.
«آشوبگران ساختمان متروکه را آتش زدند.»
“The vandals torched the abandoned building.”
«چندین خودرو در جریان اعتراض آتش زده شدند.»
“Several cars were torched during the protest.”
تفاوت با واژههای مشابه
ignited— اشتعال یافت
رسمی؛ روشن کردن آتش؛ در موارد شروع آتش جایگزین torched میشود ولی هدف تخریبی ندارد.
Formal; lighting a fire; can replace torched in contexts of starting fire but lacks destructive intent.