فعل — آتش زدن
عمداً چیزی را آتش زدن، به خصوص با مشعل.
Setting fire to something deliberately, especially with a torch.
«آتشافروزان در حال آتش زدن ماشینهای رها شده دستگیر شدند.»
“Arsonists were caught torching abandoned cars.”
«او متهم به آتش زدن کسب و کار خودش برای پول بیمه شد.»
“He was accused of torching his own business for insurance money.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/فنی. به معنای سوزاندن کامل چیزی تا خاکستر، اغلب به روش کنترل شده (مانند سوزاندن زباله) است. 'The factory incinerates its waste' صحیح است، اما 'He incinerated the old papers' برای 'torched' بیش از حد دراماتیک به نظر میرسد.
Formal/technical. Implies burning something completely to ashes, often in a controlled manner (e.g., waste incineration). 'The factory incinerates its waste' works, but 'He incinerated the old papers' sounds overly dramatic for 'torched'.
رسمی. به عمل اولیه شروع آتشسوزی، اغلب با قصد، اشاره دارد. 'The sparks ignited the dry grass' صحیح است، اما 'He ignited the building' برای آتشسوزی عمدی کمتر از 'torched' رایج است.
Formal. Refers to the initial act of starting a fire, often with intent. 'The sparks ignited the dry grass' works, but 'He ignited the building' is less common than 'torched' for arson.
اسم — آتشسوزی عمدی
عمل عمدی آتش زدن چیزی.
The act of setting fire to something deliberately.
«آتش زدن عمدی ساختمان جامعه را شوکه کرد.»
“The torching of the building shocked the community.”
«پلیس در حال تحقیق درباره یک سری آتشسوزیهای عمدی در منطقه است.»
“Police are investigating a series of torchings in the area.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/حقوقی. به طور خاص به عمل مجرمانه عمدی آتش زدن اموال اشاره دارد. 'He was charged with arson' اصطلاح حقوقی است. 'Torching' عمل است، 'arson' جرم.
Formal/legal. Specifically refers to the criminal act of deliberately setting fire to property. 'He was charged with arson' is the legal term. 'Torching' is the act, 'arson' is the crime.