noun (اسم)commonplural (جمع): torturers
اسم — شکنجهگر
شکنجهگرآزارگر
فردی که به کسی درد و رنج شدید وارد میکند تا او را مجازات کند یا مجبور به گفتن یا انجام کاری کند.
A person who inflicts severe pain on someone as a punishment or in order to force them to do or say something.
«زندانی شجاعانه در برابر شکنجهگرش مقاومت کرد.»
“The prisoner bravely resisted his torturer.”
«رژیم شبکهای از شکنجهگران را به کار گرفت.»
“The regime employed a network of torturers.”
تفاوت با واژههای مشابه
tormentor— آزاردهنده
ادبی/رسمی. در معنای استعاری ایجاد رنج روحی یا عاطفی زیاد، با 'torturer' قابل تعویض است، اما برای شکنجه فیزیکی کمتر رایج است.
Literary/formal. Interchangeable with 'torturer' in a metaphorical sense of causing great mental or emotional suffering, but less common for physical torture. 'He was a tormentor of souls' vs. 'The torturer used pliers'.