verb (فعل)informalpast (گذشته): toughedpast participle (مفعولی): toughed-ing (حال): toughing3rd (سوم): toughs
فعل — تحمل کرد
تحمل کردطاقت آورد
گذشته فعل informal tough؛ به معنی تحمل کردن یا گذراندن شرایط سخت.
Past tense of 'tough' used informally meaning to endure or last through something difficult.
«او زمستان سرد را تحمل کرد.»
“He toughed out the cold winter.”
«او بدون شکایت درد را تحمل کرد.»
“She toughed the pain without complaint.”
تفاوت با واژههای مشابه
endured— تحمل کرد
رایج؛ معنای مشابهی از تحمل شرایط سخت دارد.
Common; similar meaning of lasting difficult conditions.