traumatises
فعل — صدمه روانی وارد میکند
شکل سوم شخص مفرد زمان حال ساده فعل traumatise؛ باعث شدن که کسی شوک و پریشانی عاطفی شدید را تجربه کند.
The third-person singular simple present indicative form of traumatise; to cause someone to experience severe emotional shock and distress.
«خاطره تصادف او را آزار میدهد.»
“The memory of the accident traumatises him.”
«قلدری مداوم اغلب به کودکان ضربه روحی میزند.»
“Constant bullying often traumatises children.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی ضربه ناگهانی و غافلگیرکننده است میتوان به جای آن استفاده کرد، اما 'traumatises' به معنای تاثیر روانی عمیقتر و طولانیتر است. 'خبر او را شوکه کرد' مناسب است، 'خبر به او آسیب روحی زد' قویتر است.
Common. Can be used interchangeably when the trauma is sudden and surprising, but 'traumatises' implies a deeper, longer-lasting psychological impact. 'The news shocked him' works, 'The news traumatises him' is stronger.
رایج. 'مزاحم میشود' اصطلاحی ملایمتر است و به معنای ناراحتی یا وقفه است، نه لزوماً آسیب عاطفی عمیق مانند 'traumatises'. 'صدا او را آزار میدهد' مناسب است، اما 'آن اتفاق به او آسیب روحی میزند' به معنای تأثیر بسیار شدیدتری است.
Common. 'Disturbs' is a milder term, implying unease or interruption, not necessarily deep emotional damage like 'traumatises'. 'The noise disturbs her' works, 'The event traumatises her' implies much more severe impact.