troubleshoot
فعل — عیبیابی کردن
شناسایی و رفع مشکلات یا اختلالات در تجهیزات یا سیستمها.
To identify and solve problems or malfunctions in equipment or systems.
«فنیکار به سرعت مشکل اتصال اینترنت را عیبیابی کرد.»
“The technician troubleshooted the internet connection quickly.”
«ساعتها صرف عیبیابی کرد که چرا چاپگر کار نمیکند.»
“I spent hours troubleshooting why the printer wouldn’t work.”
تفاوت با واژههای مشابه
فنی. بیشتر برای پیدا کردن و رفع اشکال در کد نرمافزار استفاده میشود؛ معمولاً برای تجهیزات فیزیکی به کار نمیرود.
Technical. Mainly used for finding and fixing errors in software code; not usually used for physical equipment. 'Debug a program' works but 'debug a toaster' doesn’t.
رایج. وقتی تمرکز روی رفع مشکل است، بهجای troubleshoot استفاده میشود، اما troubleshoot بیشتر به مرحلهی شناسایی مشکل اشاره دارد.
Common. Can be used instead of troubleshoot when the focus is on fixing, not just diagnosing. 'Repair a car' fits, but troubleshoot emphasizes the problem-finding step more.