صفت — عاجدار
دارای عاج، به خصوص عاجهای بزرگ یا برجسته.
Having tusks, especially large or prominent ones.
«گراز پیر عاجهای بزرگی داشت.»
“The old boar was heavily tusked.”
«فیلهای عاجدار منظرهای باشکوه هستند.»
“Tusked elephants are a majestic sight.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج، برای حیوانات شاخدار استفاده میشود. جایگزین 'tusked' نمیشود زیرا شاخ و عاج ویژگیهای تشریحی متفاوتی هستند، اما تصویر مشابهی از حیوانی با تسلیحات برجسته سر را منتقل میکند.
Common, used for animals with horns. Not interchangeable with 'tusked' as horns and tusks are different anatomical features, but conveys a similar visual of an animal with prominent head weaponry. 'A horned animal' is common, 'A tusked animal' is specific to tusks.
فعل — عاج زده
زمان گذشته و اسم مفعول فعل 'to tusk' به معنی با عاج زخمی کردن یا سوراخ کردن.
Past tense and past participle of 'to tusk', meaning to gore or pierce with tusks.
«فیل با عاج به تنه درخت زد.»
“The elephant tusked the tree trunk.”
«او توسط یک شیر دریایی مهاجم با عاج زخمی شد.»
“He was tusked by a charging walrus.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج، اغلب برای جراحات ناشی از شاخ یا عاج استفاده میشود. هنگام اشاره به زخمی شدن توسط عاج حیوان کاملاً قابل تعویض است.
Common, often used for injuries caused by horns or tusks. Fully interchangeable when referring to being injured by an animal's tusks. 'The hunter was gored by the wild boar.' works, 'The hunter was tusked by the wild boar.' also works.
رایج، اصطلاح کلی برای ایجاد سوراخ. میتواند برای اثر عاج استفاده شود، اما در مورد علت کمتر اختصاصی است.
Common, general term for making a hole. Can be used for the effect of tusks, but less specific about the cause. 'His skin was pierced by the sharp object.' works, 'His skin was tusked by the sharp object.' is more specific.