adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): more unblemishedsuperlative (عالی): most unblemished
صفت — بیعیب
بیعیببدون نقص
بینقص؛ بدون هیچ علامت، نقص یا آسیب.
Perfect; without any marks, flaws, or damage.
«سوابق او در طول دوران حرفهایاش بینقص ماند.»
“Her record remained unblemished throughout her career.”
«الماس بدون نقص ارزش زیادی داشت.»
“The unblemished diamond was highly valued.”