verb (فعل)archaicpast (گذشته): unblessedpast participle (مفعولی): unblessed-ing (حال): unblessing3rd (سوم): unblesses
فعل — لعنت کردن
لعنت کردنبرکت را برداشتن
ختم یا لغو کردن برکت یا آرزوی نیکویی.
To remove or revoke a blessing or good wishes.
«او ادعا کرد که جادوگر شرور میتواند برکت را از هر کسی بردارد.»
“He claimed the evil witch could unbless anyone.”
«آیین برای برداشتن برکت از شی نفرین شده بود.»
“The ritual was to unbless the cursed item.”
تفاوت با واژههای مشابه
curse— لعنت کردن
رسمی/قوی. همیشه جایگزین unbless نیست اما اغلب به معنای ایجاد ضرر است نه فقط برداشتن برکت.
Formal/strong. Not always interchangeable with 'unbless' but often means invoking harm rather than simply removing blessing.