verb (فعل)commonpast (گذشته): unclenchedpast participle (مفعولی): unclenched-ing (حال): unclenching3rd (سوم): unclenches
فعل — رها کردن مشت
رها کردن مشتآزاد کردن گرفتن محکم
عمل بازکردن گرفتن محکم؛ رهاکردن مشت یا فک.
The action of releasing a tight grip, fist, or jaw; to unclench.
«او در حال رها کردن مشتهایش بود از سر آسودگی.»
“He was unclenching his fists in relief.”
«بازکردن فک میتواند تنش را کاهش دهد.»
“Unclenching your jaw can reduce tension.”