verb (فعل)commonpast (گذشته): uncoupledpast participle (مفعولی): uncoupled-ing (حال): uncoupling3rd (سوم): uncouples
فعل — جدا کردن
جدا کردناز هم جدا کردن
دو چیز متصل را جدا یا قطع کردن.
To disconnect or separate two connected things.
«آنها واگنهای قطار را برای تعمیر جدا کردند.»
“They uncoupled the train cars for maintenance.”
«باید دستگاهها را قبل از جابجایی جدا کنیم.»
“We need to uncouple the devices before moving them.”
تفاوت با واژههای مشابه
disconnect— قطع کردن
رایج. به جدا کردن یا قطع اتصال اشاره دارد، در بسیاری از زمینهها با 'uncouple' قابل تعویض است.
Common. To separate or break a connection, interchangeable with 'uncouple' in many contexts.