verb (فعل)commonpast (گذشته): undertookpast participle (مفعولی): undertaken-ing (حال): undertaking3rd (سوم): undertakes
فعل — متعهد شد
متعهد شدبه عهده گرفت
زمان گذشته undertake؛ متعهد شدن به انجام کاری.
Past tense of undertake; to have committed to do something.
«او مسئولیت را با اطمینان پذیرفت.»
“She undertook the responsibility with confidence.”
«آن‌ها یک چالش دشوار را به عهده گرفتند.»
“They undertook a difficult challenge.”
تفاوت با واژه‌های مشابه
committed— متعهد
رسمی. اشاره به قبول انجام کاری دارد؛ در بسیاری زمینه‌ها قابل تعویض است.
Formal. Refers to having promised to carry out a task; interchangeable in many contexts.