verb (فعل)archaicpast (گذشته): unhandedpast participle (مفعولی): unhanded-ing (حال): unhanding3rd (سوم): unhands
فعل — رها کردن
رها کردنول کردن
رها کردن یا رها ساختن بخشی از بدن کسی که گرفتهاید.
To let go of or release someone's hand or a part of their body that you are holding.
«همین حالا رهایم کن!»
“Unhand me immediately!”
«نگهبان زندانی را رها کرد.»
“The guard unhanded the prisoner.”
تفاوت با واژههای مشابه
release— رها کردن
خنثی/رسمی. میتواند به جای unhand در زمینه رها کردن جسمی استفاده شود ولی در دستور دادن کمتر کاربرد دارد.
Neutral/formal. Can replace unhand in contexts of letting go physically but less commonly in commands.