unremitting
صفت — بیوقفه
چیزی که هرگز سست نمیشود یا متوقف نمیگردد؛ مداوم و پیوسته.
Never relaxing or slackening; incessant.
«گرمای بیوقفه همه را ناراحت کرده بود.»
“The unremitting heat made everyone uncomfortable.”
«تلاشهای بیوقفه او بالاخره نتیجه داد.»
“Her unremitting efforts finally paid off.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. بر تداوم بدون مکث تأکید زیادی دارد. وقتی عدم وقفه ویژگی اصلی است استفاده میشود. 'بارش بیوقفه باران رانندگی را دشوار کرد.' برای تلاش انسانی جایگزین نمیشود.
Formal. Strongly emphasizes continuity without pause. Use when the lack of interruption is a key characteristic. 'The incessant rain made driving difficult.' Not interchangeable for human effort.
متداول. بیشتر به معنای منظم بودن یا حالت بدون تغییر است تا صرفاً بدون وقفه بودن. هم برای تلاش و هم برای شرایط استفاده میشود. 'بهبود ثابت لازم است.' در بسیاری از زمینهها قابل تعویض است، اما unremitting تلاش مصممتری را نشان میدهد.
Common. Implies regularity or an unchanging state rather than strictly no breaks. Can be used for effort or conditions. 'Constant improvement is required.' Interchangeable in many contexts, but 'unremitting' implies a more determined effort.