unseemliness
اسم — ناشایستگی
کیفیت یا حالت نامناسب یا ناشایست بودن، به ویژه در رفتار یا ظاهر.
The quality or state of being inappropriate or improper, especially in behavior or appearance.
«ناشایستگی اظهارات او همه را شوکه کرد.»
“The unseemliness of his remarks shocked everyone.”
«او به خاطر بینزاکتیاش در ملاء عام توبیخ شد.»
“She was rebuked for her unseemliness in public.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به عدم رعایت استانداردهای حیا یا سلیقه خوب اشاره دارد؛ یک عمل یا اظهارنظر نامناسب. در معنی بسیار نزدیک و اغلب قابل تعویض است، اما impropriety میتواند به طور خاص به یک عمل اشاره کند، در حالی که unseemliness حالت کلی را توصیف میکند.
Formal. Refers to a failure to observe standards of modesty or good taste; an improper act or remark. Very close in meaning and often interchangeable, but 'impropriety' can specifically refer to an act, while 'unseemliness' describes the general state.