adjective (صفت)formal
صفت — ناپیموده
ناپیمودهبیقدم
که روی آن پا نگذاشتهاند یا رویش راه نرفته است.
Not having been stepped on or walked upon.
«برف ناپیموده تازه و پاک بهنظر میرسید.»
“The unstepped snow looked fresh and pure.”
«از راه بیقدم در جنگل لذت برد.»
“He admired the unstepped path through the forest.”