unsteadiness
un·stead·i·ness/ʌnˈstiːdɪnəs/
un-negation / notsteadyfirmly fixed, stable-nessstate or quality
noun (اسم)common
اسم — ناآرامی
ناآرامیلرزشعدم ثبات
حالتی که در آن ثبات یا پایداری وجود ندارد؛ لرزش یا ناپایداری.
The quality or state of being unstable or shaky; lack of steadiness.
«لرزش پل باعث نگرانی عابران شد.»
“The unsteadiness of the bridge worried the pedestrians.”
«لرزش او هنگام ایستادن نشان میداد که سرگیجه دارد.»
“Her unsteadiness when standing showed she was dizzy.”
تفاوت با واژههای مشابه
instability— بیثباتی
رایج. به معنای عدم پایداری است؛ در معانی فیزیکی و مجازی استفاده میشود؛ در بیشتر زمینهها قابل تعویض است.
Common. Means lack of stability; often used in physical and figurative senses; interchangeable in most contexts.