venditor
ven·di·tor/vɛnˈdɪtər/
noun (اسم)archaicplural (جمع): venditors
اسم — فروشنده
فروشنده
فردی که کالا میفروشد؛ اصطلاحی قدیمی یا حقوقی برای فروشنده.
A person who sells goods; vendor (archaic or legal term).
«قرارداد فروشنده را مسئول عیوب دانست.»
“The contract named the venditor as liable for defects.”
«طبق قانون، فروشنده باید همه عیوب شناختهشده را افشا کند.»
“According to the law, the venditor must disclose all known faults.”
تفاوت با واژههای مشابه
seller— فروشنده
معمولی. برای هر کسی که فروشی دارد بکار میرود؛ 'venditor' نادر و بیشتر در حقوقی کاربرد دارد.
Common. Used generally for anyone who sells items; 'venditor' is rare and mostly seen in legal contexts.