viking
اسم — وایکینگ
یکی از اعضای جنگجویان و دزدان دریایی نوردیک که از اواخر قرن ۸ تا اوایل قرن ۱۱ میلادی به مناطق وسیعی از اروپا حمله کرده و آنجا را مستعمره خود کردند.
A member of the Norse seafaring warriors and pirates who raided and colonized wide areas of Europe from the late 8th to the early 11th century.
«وایکینگها کشتیسازان و دریانوردان ماهری بودند.»
“The Vikings were skilled shipbuilders and navigators.”
«بسیاری از سکونتگاههای وایکینگ در اروپای امروزی کشف شدهاند.»
“Many Viking settlements have been discovered in modern-day Europe.”
صفت — وایکینگی
مربوط به وایکینگها یا دوران آنها.
Relating to the Vikings or their era.
«آنها تاریخ و فرهنگ وایکینگ را مطالعه کردند.»
“They studied Viking history and culture.”
«باستانشناسان یک گورستان وایکینگی کشف کردند.»
“Archaeologists uncovered a Viking burial site.”