wheezes
/wiːzɪz/
wheezeto breathe with a whistling or rattling sound-sthird person singular present tense
1verb (فعل)commonpast (گذشته): wheezedpast participle (مفعولی): wheezed-ing (حال): wheezing3rd (سوم): wheezes
فعل — نفسنفس زدن
نفسنفس زدنخسخس کردن
با صدای خسخس یا سوت نفس کشیدن، معمولاً به علت مشکل در تنفس.
Breathes with a whistling or rattling sound, usually due to breathing difficulty.
«بعد از بالا رفتن از پلهها نفسنفس میزند.»
“He wheezes after climbing stairs.”
«آن پیرمرد به خاطر آسم خسخس میکند.»
“The old man wheezes due to asthma.”
تفاوت با واژههای مشابه
pant— نفسنفس زدن
غیررسمی. نفسنفس از تلاش زیاد؛ wheeze بیشتر به صدای خسخس اشاره دارد.
Informal. Heavy breathing, often from exertion; similar but wheeze emphasizes sound due to obstruction.
2noun (اسم)commonplural (جمع): wheezes
اسم — خسخس
خسخسصدای خسخس تنفسی
صدای خسخس یا سوت هنگام نفس کشیدن.
A whistling or rattling sound made when breathing.
«خسخس او دیشب بدتر شد.»
“His wheezes got worse last night.”
«دکتر با گوشی به خسخس او گوش داد.»
“The doctor listened to her wheezes with a stethoscope.”